Sri Lanka - Malediven 2007

Na een aantal hectische weken en een schitterende bruiloft, is het dan eindelijk zover. Onze huwelijksreis naar Sri Lanka en de Malediven is begonnen !!!
Vrijdagmiddag zijn we weggereden richting Amsterdam. We hadden hier een hotelletje geboekt waar we gelijk de auto mochten laten staan voor 3 weken. We moesten de volgende dag al om 5 uur ’s morgens op Schiphol zijn. Met volle koffers en een tas vol bier kwamen we mooi op tijd in het hotel aan. Hier hebben we lekker met z’n tweetjes de biertjes opgedronken en weer veel te laat gaan slapen. De volgende morgen moesten we al om 3 uur op en met de pendelbus naar Schiphol. Eenmaal aangekomen op de luchthaven begon de ellende. Het was een enorme chaos tijdens het inchecken dus probeerden Jella en ik zo goed mogelijk mee te komen in de rij. Dit ging goed tot de een of andere Australiër moeilijk ging doen. Hij begon te schelden dat wij voorkropen en beweerde dat ik dronken was. Dit moet je natuurlijk niet hebben als je net moet gaan vliegen. Toen uiteindelijk de beveiliging erbij kwam heb ik een heel onzinverhaal opgehangen dat meneer de hele tijd aan mijn tas stond te trekken en bij mijn kersverse vrouw tegen de enkels bleef rijden met zijn karretje. Toen puntje bij paaltje kwam vertelde de beveiliging hem dat hij mocht gaan afkoelen bij de marechaussee en waarschijnlijk zijn vlucht zou missen als hij niet ophield. Jella en ik hadden dus gewonnen. Onze 1e vlucht naar Frankfurt kon beginnen. Aangekomen in Frankfurt dachten Jella en ik dat de problemen voorbij waren en wilden we inchecken voor de vlucht naar Doha. Dit ligt ergens in de buurt van Dubaii. We hadden van het reisbureau zgn. E-tickets gekregen. Wat blijkt ? Kennen ze niet bij Lufthansa !! Dit resulteerde in een race tegen de klok. We hadden nl papieren tickets nodig. De eerste tussenlanding werd één grote chaos. Na 2,5 uur van hot naar haar en van haar naar hem gerend te hebben konden we eindelijk inchecken. Op naar Doha, brievenbussen- oftewel burkaland…

 Eenmaal aangekomen in Doha bleek dat deze stop 5,5 uur zou duren. Hier hebben we wat rondgehangen en geprobeerd te slapen. Na het laatste stuk waren we dan ook erg blij dat we voet aan de grond zette in Colombo. Hier maakten we kennis met onze gids, Sudu. Een erg aardige knul van onze leeftijd. Hij zou ons de komende 2 weken Sri Lanka laten zien. Hij kwam ons halen met zijn eigen auto en stopte onderweg eerst bij zijn vrouwtje thuis. Zij wist dat we kwamen en had zgn. “hoppers” gebakken en thee gezet. Hoppers zijn een soort dunne pannenkoekjes die gegeten worden als roti. Erg lekker !! Na deze stop zijn we doorgereden naar Ratnapura.

 Na bijna 30 uur reizen kwamen we aan in het 1e hotel. Dit zag er echt supergoed uit. Het was alleen opvallend dat wij de enige gasten waren. Dit mag de pret niet drukken dus na een warme douche werd het de hoogste tijd om een SL-aans biertje te proeven. Dit is de beste remedie tegen een evt. jetlag. Na lekker gegeten en gedronken te hebben zijn we op tijd naar bed gegaan. We moesten nl de volgende dag al vroeg op voor onze 1e excursie. We gingen naar een boeddhistische tempel die erg klein en vervallen was. Buiten de tempel stonden tig fruitstalletjes met alle soorten fruit die je kunt bedenken. Dit werd geofferd aan Boeddha en deels gegeten door diegene die het offer gebracht had. Ik maakte kennis met de King Coconut, een knaloranje kokosnoot. Hier zat niet veel smaak aan maar je moet alles geprobeerd hebben. De volgende trip zou naar een edelsteenmijn gaan. Dit ging helaas niet door ivm de zware regenval van de afgelopen dagen. Als alternatief gingen we maar wandelen door een klein stadje. Een groot gekkenhuis. Overal mensen die edelstenen aan je proberen te verkopen. Het was erg druk maar ook erg leuk. Na dit uitstapje zijn we terug gegaan naar het hotel om ons op te frissen voor een lunch bij een lokale familie. Onderweg even gestopt bij de supermarkt om bier te kopen aangezien die mensen dit niet in huis hadden. De vrouw des huizes had heerlijke ‘rice & curry’ gemaakt. Na nog wat foto’s met de familie gemaakt te hebben was het tijd om terug te gaan naar het hotel. Die paar biertjes hakten er enorm in dus ff lekker een uurtje knorren. ‘s Avonds bij het diner weer ‘rice & curry’. Carl at deze 2e dag al met zijn handen als een volleerd SL-aan. Dit was onze voorlaatste avond met zijn 3en. Erg laat en erg zaat. ‘s Morgens met een jeep naar het Rainforest voor een jungletrekking. 2,5 uur stuiteren en zwaaien naar mensen alsof we Wim-Lex en Maxima waren. Dit was erg leuk mede door de erg vriendelijke mensen.
Hierna gingen we de jungle in. De gids die meeging was de hele tijd vogels aan het spotten, lekker belangrijk !! Wij vonden de eekhoorns formaat huiskat veel interessanter. Alles ging goed totdat Jella door een ‘leech’ oftewel bloedzuiger te grazen werd genomen. Veel gillen en paniek, rechtsomkeert en pleite !! Later in de jeep hadden ze Carl ook te pakken. Maar ja, Carl kent geen angst dus hij verwijderde de ‘leech’ van zijn been en we zijn 2,5 uur teruggestuiterd naar het hotel. ‘s Middags werden we uitgenodigd bij een rijke familie. De baas des huizes was bezitter van enkele edelsteenmijnen, rubber- en palmolieplantages. Wij waren de 1e blanken bij deze mensen in huis. We werden hier enorm in de watten gelegd. We werden voorzien van biertjes en hebben potten vol met ongeslepen edelstenen bekeken. De hele familie liep uit om het ons naar de zin te maken. 3 zussen hadden, hoe raadt je het zo, ‘rice & curry’ gemaakt. 9 verschillende curries en 2 soorten rijst. Jella, Sudu en ik mochten plaats nemen aan de tafel. De rest van de familie stond eromheen, kijken naar die ‘blanken’ in hun keuken. Na het eten heb ik de zonen nog even geholpen met hun computer. Internet hadden ze niet maar wel Windows Vista, het nieuwste besturingssysteem. Iedereen blij !! Met Sudu als tolk hebben we hier nog een uurtje gezeten en zijn we met iedereen op de foto gegaan. De big boss was zo blij met ons bezoek dat we bij het afscheid een cadeautje kregen. 2 geslepen stersaffieren, erg mooi. Jella en ik behoren nu dus ook tot de upperclass society. Bij het vertrek moesten we echt blijven zwaaien. Dit was dan ook een erg leuke ervaring !! Terug in het hotel effe knorren en opgefrist voor het diner. Alweer ‘rice & curry’…\ Bij het diner stond ons een onaangename verrassing te wachten. Sudu, onze gids, had zijn neefje Tisara uitgenodigd om met ons mee te gaan op rondreis. Hij kon dan ervaring opdoen als reisleider. Wat een ezel. 3 woorden engels en constant bellen. Na het eten ging Sudu meteen pleite en zaten wij opgescheept met die lullo die geen engels maar wel japans sprak. Jella en ik zijn dus maar op tijd naar bed gegaan. De volgende ochtend hadden we weer een excursie, alleen nu met 4 man in 1 auto. Op naar het Oranwalawi national park voor een safari. Aangezien we erg verwend zijn door onze trip door Kenia viel dit dus tegen. 3 olifanten, wat aapjes en kameleonnetjes. Toen door naar Nuriya Elliya, hoog in de bergen. Tegen de middag hebben we een stop gemaakt om te lunchen, 1 keer raden… Rice & curry !! Jella had inmiddels de neus vol van de curries dus voor haar friet met kip. Het weer was erg slecht. Alleen maar regen gehad en het was erg koud. We hebben de hele dag met ons wollen vest aan gelopen. We werden naar een smerig achteraf hotelletje gebracht. Gelukkig was dit maar voor 1 nacht. ‘s Avonds waren we weer uitgenodigd bij een lokale familie. 1e keer blanken over de vloer, je kent ’t wel. We hadden zelf Arrack, een of ander sterk spul gemaakt van kokosnoten, meegenomen. Na 2 uur als bezienswaardigheid gezeten te hebben hadden Jella en ik het wel gezien. Echter Sudu, onze gids, was verliefd op de dochter des huizes en wilde niet weg. Na veel gejammer van zijn kant gingen we uiteindelijk om 21:30u terug naar het hotel. Wat blijkt ? Alles op slot !! We werden via de achteringang naar binnen geloodst en wilden eigenlijk nog wat drinken. Dit bleek niet mogelijk dus zijn we maar naar bed gegaan. Het was ijskoud op de kamer dus Jella en ik besloten om maar zo dicht mogelijk tegen elkaar aan te gaan liggen. Binnen een half uur had Jella alle dekens gepikt en voelde ik me net een klein vogeltje dat uit zijn nestje gestoten was. Na een paar uur bibberen zijn we opgestaan om het meest smerige ontbijt ooit te gaan eten. Hierna hebben we de koffers gepakt en vertrokken we richting Kandy. Sudu zette ons af op het treinstation in Nanu-oya. Zelf reed hij met de auto naar Kandy. Wij zaten weer opgescheept met het erg vervelende neefje. Na 4 uurtjes boemelen door de regen kwamen we aan in Porawelia. Hier werden we weer opgepikt om onze reis naar Kandy te vervolgen. Na onze horrornacht in de bergen kwamen we aan in een super-de-luxe 5 sterren hotel. Dit hotel bleek van de broer van Sudu te zijn. Aangezien dit goede reclame was werden we enorm in de watten gelegd en behandeld als koningen. Dit maakte alles van de afgelopen nacht weer helemaal goed !! Na de 1e kennismaking met Bonnie (broer van Sudu) hebben we ons opgefrist om naar lokale dansers te gaan kijken. We kregen binnen een half uur 12 dansen door de strot geduwd. Dit was wel leuk maar meer iets voor oudevandagen. Achteraf was het wel een leuke show en werd er ook nog door het vuur gelopen en gedanst. Klokslag half 7 vlogen er ineens 1000en vleermuizen, formaat pitbull, door de lucht. Waanzinnig !! Hierna gingen we terug naar Kandy Village voor het diner. Even geen rice& curry meer maar echt mooi gepresenteerd supereten. Hier zijn we lekker doorgezakt en hebben we enorm gelachen. De gids inclusief het personeel hebben allemaal SL-aanse liedjes voor ons gezongen. Jella en ik waren, zoals je nu wel gewend bent, weer de enige gasten in het hotel. De volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan om een bezoek te brengen aan de ‘Tooth religh temple’. Even een zijsprongetje. Toen Boeddha gecremeerd werd is er in de overgebleven as een tand gevonden. Dit wordt beschouwd als het allerheiligste in het boeddha geloof. Het was zelfs zo dat de plek waar de tand zich bevond automatisch de hoofdstad van SL werd. De tand ligt onder een gouden ‘stupa’ en bevindt zich achter gesloten deuren die maar eens in de zoveel jaren opengaan. Jella en ik hadden het geluk dat dat juist tijdens ons bezoek gebeurde. Toen de deuren opengingen raakte iedereen in paniek en werd er gebeden alsof hun leven ervan af hing. Kortom, weer een geweldige ervaring.. Bij het verlaten van de tempel heb ik een bedelaar nog wat geld in de handen geduwd. Hij zag er nl uit alsof hij eerst door een vrachtwagen was overreden en daarna van 12 hoog op het asfalt was gekwakt. Erg zielig maar van de andere kant wel weer leuk om te zien. Ons volgende uitstapje was naar de bottanical gardens in Kandy. Dit zijn de grootste van SL, door de Britten gesticht. Na een hoop geneuzel over bomen en planten werd het pas echt kicks. Vleerhonden !! 1000en hoog in de bomen. Op een gegeven moment kreeg Carl een vleerhond in zijn handen geduwd en was helemaal in zijn nopjes. Hier hebben we echt mooie foto’s en filmmateriaal gemaakt tot die smeerlap, oftewel die uit de kluiten gewassen vleermuis, Carl in zijn vinger beet. Niks bloederigs of zo maar toch ff geschrokken. Na al deze avonturen werd het de hoogste tijd voor wat ontspanning. Jella en ik hadden besloten om een full body massage plus stoombad te doen. De massage met olie was heel relaxed. Het was alleen vreemd dat je een uur lang in je blote tokus moest liggen. Hierna kwam de klap op de vuurpijl. Het stoombad !! Je moet je dit eigenlijk voorstellen als een grote broodtrommel. Alles gaat erin, alleen je hoofd steekt eruit. Dan liggen ze wat te kloten onder je en is het peentjes zweten. Echt superruig !! Sudu, onze gids, was erg onder de indruk van de hoeveelheden rice & curry die Carl naar binnen sloeg. Hij had dan ook geregeld dat Carl het avondeten mocht bereiden in het hotel van zijn broer. De jongens van de keuken hadden alles al voorgesneden en Carl moest de rest doen. Na 2 uur zwoegen in de keuken had Carl een enorme tafel met curries gemaakt. Van lotus root, okra (ladies fingers), breadfruit tot kip en salade. Bonnie (de broer van) kwam erbij en we hebben weer heerlijk gegeten en gedronken. Jella verslikte zich in het lachen en kotste vervolgens de door mij gemaakte curries zo over de witte tegelvloer. Dit leidde tot enorme hilariteit maar was minder leuk voor Jella… Deze avond weer op tijd naar bed ivm de lange rit van morgen. Na een geweldig ontbijt was het tijd om afscheid te nemen van Bonnie en zijn personeel. Iedereen wilde dat we zouden blijven. Maar ja, aan alles komt een eind. Het was tijd om naar onze laatste bestemming in SL te gaan. Marawila, dit ligt aan de westkust, zo’n 20km boven Negombo. Dit was een rit van zo’n 5 á 6 uur. Halverwege zijn we gestopt bij het olifantenweeshuis in Perinawila. Jella was hier in 2000 ook geweest dus we gingen meteen op zoek naar ‘stompie’. Dit is een olifant die op een landmijn gestaan had en met zijn poten maximaal 3,5 biertje kan bestellen. In 2000 was ‘stompie’ pas 5jr oud en nog klein. Nu bleek dat ze een grote meid geworden was en veel moeite had met lopen. In totaal liepen er zo’n 85 olifanten rond en hebben we 2 olifantjes van 20 dgn oud gezien. Erg leuk !! Aangekomen in het Olenka hotel in Marawila hebben we afscheid genomen van Sudu en zijn irritante neefje. We hebben ze wel nog onder de neus gewreven dat we niet echt gecharmeerd waren van hun belgedrag. Tot onze grote verbazing bleek dat we alweer de enige gasten in het hotel waren. Wat wel erg leuk was, er werd een personeelsfeest gehouden van de een of andere fabrikant. Er was een liveband en zo’n 300 dansende jongeren. Deze kregen op de helft van de avond letterlijk een half brood met een bordje jus in de handen geduwd. Dat is nog eens wat anders dan een indisch buffet. Hier ook weer lekker wat biertjes gedronken en weer op tijd naar bed gegaan. De volgende morgen, na het ontbijt, stond tuktuk Joseph voor ons klaar. Deze man woonde tegenover het hotel en zou ons de komende dagen rondrijden door SL. Vandaag gingen we naar Negombo. Met de auto is dit een rit van 20 minuten maar met de tuktuk al snel zo’n 1,5 uur. Lachen, gieren, brullen… Onderweg meerdere malen gestopt om te filmen en foto’s te maken. Eenmaal aangekomen in Negombo bleek dat ze speciaal voor ons nederlands weer hadden gehuurd. Regen, regen en nog eens regen !! Na een half uur hielden Jella en ik het voor gezien. Omdat we moesten schuilen werden we overal naar binnen getrokken. Dit gaat snel vervelen. Ook tuktuk Joseph probeerde ons de bekende batik- en zijdewinkeltjes in te lokken ivm zijn evt. commissie. Nou, dan heb je aan ons de verkeerde !! Jammer voor Joseph… Eenmaal terug in het hotel was het regenbuitje een heuse tropische storm geworden. Gevolg: 1 hele dag zonder stroom en met kaarsjes op de hotelkamer gezeten. Aangezien dit ook snel verveeld besloten we om tuktuk Joseph op te zoeken en ons naar een restaurant te laten brengen. We kwamen terecht in een of ander pokerachtig hol waar alleen stomdronken SL-anen zaten. Alle verbodsborden zoals: niet roken & geen eigen drank meenemen werden volkomen genegeerd. Erg lekker gegeten en weer plat gelachen van het liggen. Terug in het hotel kreeg Joseph het met de eigenaar aan de stok omdat hij de enige 2 betalende gasten naar een restaurant gebracht had. Dit hield ons niet tegen om de volgende dag weer met Joseph af te spreken. We gingen naar Chilaw om een hindoetempel te bezichtigen. Dit is de grootste van SL omdat de hindoegod ‘Vishnu’ hier zelf gebeden had. Erg indrukwekkend !! Op de terugweg hebben we lekker bij een vaag restaurantje geluncht en ’s avonds zijn we weer buiten de deur gaan eten. Daarna hebben we bij Joseph thuis gezeten en foto’s gekeken van zijn familie en een hoop toeristen die hij rondgereden had. Ook hier kwam de hele familie weer langs om kennis te maken. 2 zonen van Joseph spraken goed engels. Dit maakte het natuurlijk een stuk makkelijker. Na het afscheid en 2 kokosnoten rijker gingen we terug naar het hotel. Ons SL-avontuur was ten einde. Althans dat dachten we. ’s Morgens na het worstelen met het zoveelste fruithapje mooi op tijd vertrokken naar Colombo. We reden om 7 uur weg en waren ruim op tijd op de luchthaven om naar de Malediven te vliegen. Wat blijkt..? De vlucht volgeboekt !! Jella en ik werden afgescheept met een voucher en konden om 20u terug komen. Lange gezichten natuurlijk !! We werden gedumpt in een 26 sterren hotel en kregen hier lunch. Maar ja, het enige dat wij wilden was zsm naar de Malediven. Bij terugkomst op het vliegveld bleek alles keurig geregeld te zijn. Uiteindelijk kwamen we na 17 uur waarvan 14 vertraging dan toch aan op de M. Het was al 1u ’s nachts. Alles was al dicht dus zijn we maar meteen naar bed gegaan. De volgende dag, gisteren dus, alleen maar genoten van dit stukje paradijs op aarde… Gelukkig zaten we hier op basis van all-inclusive. Je betaalt hier echt overal de hoofdprijs voor. Een voorbeeldje: voor een kwartiertje jetskiën betaal je 45 dollar en voor een fotovlucht in een watervliegtuigje 250 dollar pp. Ook dat laatste duurt dan maar een kwartiertje. Aan het einde van de pier zat een Italiaans restaurantje. Jella en ik hebben hier 2 biertjes gedronken en allebei een pizza gegeten… Kehtjingggg  60 dollar armer !! Verder hadden we een island hopping te goed. Dit bleek echt een wassen neus te zijn. Je werd op een bootje geduwd en na zo’n 20 minuten varen in een ander resort gedropt. Wat een waardeloze bedoening… Aangezien alles zo duur was besloten Jella en ik het maximale uit ons all-in gebeuren te halen. Dit is goed gelukt. Binnen 2 avonden hadden we al voor 420 dollar gedronken. Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat dit maar 2 keer gelukt is. De ene avond voor 230 en de andere avond voor 190 dollar weggezopen. Een van de andere gasten was een engelse vrouw van wel zo’n 200 kg. We waren er al snel achter dat haar naam Kate was. Jella en ik doopten haar snel om tot bouwkate (bouwkeet). Later bleek dit een heel tof mens te zijn met een ernstig aandachtsgebrek. We hadden onze trouwkleding meegenomen om mooie foto’s te kunnen maken op de M. Dit lukte uiteindelijk de voorlaatste dag. Hadden we tenminste niet voor niets al die zooi meegesleept…
Conclusie: Onze huwelijksreis was helemaal te gek…!!!