Sri Lanka - Malediven 2007

Na een aantal hectische weken en een schitterende bruiloft, is het dan eindelijk zover. Onze huwelijksreis naar Sri Lanka en de Malediven is begonnen !!!
Vrijdagmiddag zijn we weggereden richting Amsterdam. We hadden hier een hotelletje geboekt waar we gelijk de auto mochten laten staan voor 3 weken. We moesten de volgende dag al om 5 uur ’s morgens op Schiphol zijn. Met volle koffers en een tas vol bier kwamen we mooi op tijd in het hotel aan. Hier hebben we lekker met z’n tweetjes de biertjes opgedronken en weer veel te laat gaan slapen. De volgende morgen moesten we al om 3 uur op en met de pendelbus naar Schiphol. Eenmaal aangekomen op de luchthaven begon de ellende. Het was een enorme chaos tijdens het inchecken dus probeerden Jella en ik zo goed mogelijk mee te komen in de rij. Dit ging goed tot de een of andere Australiër moeilijk ging doen. Hij begon te schelden dat wij voorkropen en beweerde dat ik dronken was. Dit moet je natuurlijk niet hebben als je net moet gaan vliegen. Toen uiteindelijk de beveiliging erbij kwam heb ik een heel onzinverhaal opgehangen dat meneer de hele tijd aan mijn tas stond te trekken en bij mijn kersverse vrouw tegen de enkels bleef rijden met zijn karretje. Toen puntje bij paaltje kwam vertelde de beveiliging hem dat hij mocht gaan afkoelen bij de marechaussee en waarschijnlijk zijn vlucht zou missen als hij niet ophield. Jella en ik hadden dus gewonnen. Onze 1e vlucht naar Frankfurt kon beginnen. Aangekomen in Frankfurt dachten Jella en ik dat de problemen voorbij waren en wilden we inchecken voor de vlucht naar Doha. Dit ligt ergens in de buurt van Dubaii. We hadden van het reisbureau zgn. E-tickets gekregen. Wat blijkt ? Kennen ze niet bij Lufthansa !! Dit resulteerde in een race tegen de klok. We hadden nl papieren tickets nodig. De eerste tussenlanding werd één grote chaos. Na 2,5 uur van hot naar haar en van haar naar hem gerend te hebben konden we eindelijk inchecken. Op naar Doha, brievenbussen- oftewel burkaland…

 Eenmaal aangekomen in Doha bleek dat deze stop 5,5 uur zou duren. Hier hebben we wat rondgehangen en geprobeerd te slapen. Na het laatste stuk waren we dan ook erg blij dat we voet aan de grond zette in Colombo. Hier maakten we kennis met onze gids, Sudu. Een erg aardige knul van onze leeftijd. Hij zou ons de komende 2 weken Sri Lanka laten zien. Hij kwam ons halen met zijn eigen auto en stopte onderweg eerst bij zijn vrouwtje thuis. Zij wist dat we kwamen en had zgn. “hoppers” gebakken en thee gezet. Hoppers zijn een soort dunne pannenkoekjes die gegeten worden als roti. Erg lekker !! Na deze stop zijn we doorgereden naar Ratnapura.

 Na bijna 30 uur reizen kwamen we aan in het 1e hotel. Dit zag er echt supergoed uit. Het was alleen opvallend dat wij de enige gasten waren. Dit mag de pret niet drukken dus na een warme douche werd het de hoogste tijd om een SL-aans biertje te proeven. Dit is de beste remedie tegen een evt. jetlag. Na lekker gegeten en gedronken te hebben zijn we op tijd naar bed gegaan. We moesten nl de volgende dag al vroeg op voor onze 1e excursie. We gingen naar een boeddhistische tempel die erg klein en vervallen was. Buiten de tempel stonden tig fruitstalletjes met alle soorten fruit die je kunt bedenken. Dit werd geofferd aan Boeddha en deels gegeten door diegene die het offer gebracht had. Ik maakte kennis met de King Coconut, een knaloranje kokosnoot. Hier zat niet veel smaak aan maar je moet alles geprobeerd hebben. De volgende trip zou naar een edelsteenmijn gaan. Dit ging helaas niet door ivm de zware regenval van de afgelopen dagen. Als alternatief gingen we maar wandelen door een klein stadje. Een groot gekkenhuis. Overal mensen die edelstenen aan je proberen te verkopen. Het was erg druk maar ook erg leuk. Na dit uitstapje zijn we terug gegaan naar het hotel om ons op te frissen voor een lunch bij een lokale familie. Onderweg even gestopt bij de supermarkt om bier te kopen aangezien die mensen dit niet in huis hadden. De vrouw des huizes had heerlijke ‘rice & curry’ gemaakt. Na nog wat foto’s met de familie gemaakt te hebben was het tijd om terug te gaan naar het hotel. Die paar biertjes hakten er enorm in dus ff lekker een uurtje knorren. ‘s Avonds bij het diner weer ‘rice & curry’. Carl at deze 2e dag al met zijn handen als een volleerd SL-aan. Dit was onze voorlaatste avond met zijn 3en. Erg laat en erg zaat. ‘s Morgens met een jeep naar het Rainforest voor een jungletrekking. 2,5 uur stuiteren en zwaaien naar mensen alsof we Wim-Lex en Maxima waren. Dit was erg leuk mede door de erg vriendelijke mensen.
Hierna gingen we de jungle in. De gids die meeging was de hele tijd vogels aan het spotten, lekker belangrijk !! Wij vonden de eekhoorns formaat huiskat veel interessanter. Alles ging goed totdat Jella door een ‘leech’ oftewel bloedzuiger te grazen werd genomen. Veel gillen en paniek, rechtsomkeert en pleite !! Later in de jeep hadden ze Carl ook te pakken. Maar ja, Carl kent geen angst dus hij verwijderde de ‘leech’ van zijn been en we zijn 2,5 uur teruggestuiterd naar het hotel. ‘s Middags werden we uitgenodigd bij een rijke familie. De baas des huizes was bezitter van enkele edelsteenmijnen, rubber- en palmolieplantages. Wij waren de 1e blanken bij deze mensen in huis. We werden hier enorm in de watten gelegd. We werden voorzien van biertjes en hebben potten vol met ongeslepen edelstenen bekeken. De hele familie liep uit om het ons naar de zin te maken. 3 zussen hadden, hoe raadt je het zo, ‘rice & curry’ gemaakt. 9 verschillende curries en 2 soorten rijst. Jella, Sudu en ik mochten plaats nemen aan de tafel. De rest van de familie stond eromheen, kijken naar die ‘blanken’ in hun keuken. Na het eten heb ik de zonen nog even geholpen met hun computer. Internet hadden ze niet maar wel Windows Vista, het nieuwste besturingssysteem. Iedereen blij !! Met Sudu als tolk hebben we hier nog een uurtje gezeten en zijn we met iedereen op de foto gegaan. De big boss was zo blij met ons bezoek dat we bij het afscheid een cadeautje kregen. 2 geslepen stersaffieren, erg mooi. Jella en ik behoren nu dus ook tot de upperclass society. Bij het vertrek moesten we echt blijven zwaaien. Dit was dan ook een erg leuke ervaring !! Terug in het hotel effe knorren en opgefrist voor het diner. Alweer ‘rice & curry’…\ Bij het diner stond ons een onaangename verrassing te wachten. Sudu, onze gids, had zijn neefje Tisara uitgenodigd om met ons mee te gaan op rondreis. Hij kon dan ervaring opdoen als reisleider. Wat een ezel. 3 woorden engels en constant bellen. Na het eten ging Sudu meteen pleite en zaten wij opgescheept met die lullo die geen engels maar wel japans sprak. Jella en ik zijn dus maar op tijd naar bed gegaan. De volgende ochtend hadden we weer een excursie, alleen nu met 4 man in 1 auto. Op naar het Oranwalawi national park voor een safari. Aangezien we erg verwend zijn door onze trip door Kenia viel dit dus tegen. 3 olifanten, wat aapjes en kameleonnetjes. Toen door naar Nuriya Elliya, hoog in de bergen. Tegen de middag hebben we een stop gemaakt om te lunchen, 1 keer raden… Rice & curry !! Jella had inmiddels de neus vol van de curries dus voor haar friet met kip. Het weer was erg slecht. Alleen maar regen gehad en het was erg koud. We hebben de hele dag met ons wollen vest aan gelopen. We werden naar een smerig achteraf hotelletje gebracht. Gelukkig was dit maar voor 1 nacht. ‘s Avonds waren we weer uitgenodigd bij een lokale familie. 1e keer blanken over de vloer, je kent ’t wel. We hadden zelf Arrack, een of ander sterk spul gemaakt van kokosnoten, meegenomen. Na 2 uur als bezienswaardigheid gezeten te hebben hadden Jella en ik het wel gezien. Echter Sudu, onze gids, was verliefd op de dochter des huizes en wilde niet weg. Na veel gejammer van zijn kant gingen we uiteindelijk om 21:30u terug naar het hotel. Wat blijkt ? Alles op slot !! We werden via de achteringang naar binnen geloodst en wilden eigenlijk nog wat drinken. Dit bleek niet mogelijk dus zijn we maar naar bed gegaan. Het was ijskoud op de kamer dus Jella en ik besloten om maar zo dicht mogelijk tegen elkaar aan te gaan liggen. Binnen een half uur had Jella alle dekens gepikt en voelde ik me net een klein vogeltje dat uit zijn nestje gestoten was. Na een paar uur bibberen zijn we opgestaan om het meest smerige ontbijt ooit te gaan eten. Hierna hebben we de koffers gepakt en vertrokken we richting Kandy. Sudu zette ons af op het treinstation in Nanu-oya. Zelf reed hij met de auto naar Kandy. Wij zaten weer opgescheept met het erg vervelende neefje. Na 4 uurtjes boemelen door de regen kwamen we aan in Porawelia. Hier werden we weer opgepikt om onze reis naar Kandy te vervolgen. Na onze horrornacht in de bergen kwamen we aan in een super-de-luxe 5 sterren hotel. Dit hotel bleek van de broer van Sudu te zijn. Aangezien dit goede reclame was werden we enorm in de watten gelegd en behandeld als koningen. Dit maakte alles van de afgelopen nacht weer helemaal goed !! Na de 1e kennismaking met Bonnie (broer van Sudu) hebben we ons opgefrist om naar lokale dansers te gaan kijken. We kregen binnen een half uur 12 dansen door de strot geduwd. Dit was wel leuk maar meer iets voor oudevandagen. Achteraf was het wel een leuke show en werd er ook nog door het vuur gelopen en gedanst. Klokslag half 7 vlogen er ineens 1000en vleermuizen, formaat pitbull, door de lucht. Waanzinnig !! Hierna gingen we terug naar Kandy Village voor het diner. Even geen rice& curry meer maar echt mooi gepresenteerd supereten. Hier zijn we lekker doorgezakt en hebben we enorm gelachen. De gids inclusief het personeel hebben allemaal SL-aanse liedjes voor ons gezongen. Jella en ik waren, zoals je nu wel gewend bent, weer de enige gasten in het hotel. De volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan om een bezoek te brengen aan de ‘Tooth religh temple’. Even een zijsprongetje. Toen Boeddha gecremeerd werd is er in de overgebleven as een tand gevonden. Dit wordt beschouwd als het allerheiligste in het boeddha geloof. Het was zelfs zo dat de plek waar de tand zich bevond automatisch de hoofdstad van SL werd. De tand ligt onder een gouden ‘stupa’ en bevindt zich achter gesloten deuren die maar eens in de zoveel jaren opengaan. Jella en ik hadden het geluk dat dat juist tijdens ons bezoek gebeurde. Toen de deuren opengingen raakte iedereen in paniek en werd er gebeden alsof hun leven ervan af hing. Kortom, weer een geweldige ervaring.. Bij het verlaten van de tempel heb ik een bedelaar nog wat geld in de handen geduwd. Hij zag er nl uit alsof hij eerst door een vrachtwagen was overreden en daarna van 12 hoog op het asfalt was gekwakt. Erg zielig maar van de andere kant wel weer leuk om te zien. Ons volgende uitstapje was naar de bottanical gardens in Kandy. Dit zijn de grootste van SL, door de Britten gesticht. Na een hoop geneuzel over bomen en planten werd het pas echt kicks. Vleerhonden !! 1000en hoog in de bomen. Op een gegeven moment kreeg Carl een vleerhond in zijn handen geduwd en was helemaal in zijn nopjes. Hier hebben we echt mooie foto’s en filmmateriaal gemaakt tot die smeerlap, oftewel die uit de kluiten gewassen vleermuis, Carl in zijn vinger beet. Niks bloederigs of zo maar toch ff geschrokken. Na al deze avonturen werd het de hoogste tijd voor wat ontspanning. Jella en ik hadden besloten om een full body massage plus stoombad te doen. De massage met olie was heel relaxed. Het was alleen vreemd dat je een uur lang in je blote tokus moest liggen. Hierna kwam de klap op de vuurpijl. Het stoombad !! Je moet je dit eigenlijk voorstellen als een grote broodtrommel. Alles gaat erin, alleen je hoofd steekt eruit. Dan liggen ze wat te kloten onder je en is het peentjes zweten. Echt superruig !! Sudu, onze gids, was erg onder de indruk van de hoeveelheden rice & curry die Carl naar binnen sloeg. Hij had dan ook geregeld dat Carl het avondeten mocht bereiden in het hotel van zijn broer. De jongens van de keuken hadden alles al voorgesneden en Carl moest de rest doen. Na 2 uur zwoegen in de keuken had Carl een enorme tafel met curries gemaakt. Van lotus root, okra (ladies fingers), breadfruit tot kip en salade. Bonnie (de broer van) kwam erbij en we hebben weer heerlijk gegeten en gedronken. Jella verslikte zich in het lachen en kotste vervolgens de door mij gemaakte curries zo over de witte tegelvloer. Dit leidde tot enorme hilariteit maar was minder leuk voor Jella… Deze avond weer op tijd naar bed ivm de lange rit van morgen. Na een geweldig ontbijt was het tijd om afscheid te nemen van Bonnie en zijn personeel. Iedereen wilde dat we zouden blijven. Maar ja, aan alles komt een eind. Het was tijd om naar onze laatste bestemming in SL te gaan. Marawila, dit ligt aan de westkust, zo’n 20km boven Negombo. Dit was een rit van zo’n 5 á 6 uur. Halverwege zijn we gestopt bij het olifantenweeshuis in Perinawila. Jella was hier in 2000 ook geweest dus we gingen meteen op zoek naar ‘stompie’. Dit is een olifant die op een landmijn gestaan had en met zijn poten maximaal 3,5 biertje kan bestellen. In 2000 was ‘stompie’ pas 5jr oud en nog klein. Nu bleek dat ze een grote meid geworden was en veel moeite had met lopen. In totaal liepen er zo’n 85 olifanten rond en hebben we 2 olifantjes van 20 dgn oud gezien. Erg leuk !! Aangekomen in het Olenka hotel in Marawila hebben we afscheid genomen van Sudu en zijn irritante neefje. We hebben ze wel nog onder de neus gewreven dat we niet echt gecharmeerd waren van hun belgedrag. Tot onze grote verbazing bleek dat we alweer de enige gasten in het hotel waren. Wat wel erg leuk was, er werd een personeelsfeest gehouden van de een of andere fabrikant. Er was een liveband en zo’n 300 dansende jongeren. Deze kregen op de helft van de avond letterlijk een half brood met een bordje jus in de handen geduwd. Dat is nog eens wat anders dan een indisch buffet. Hier ook weer lekker wat biertjes gedronken en weer op tijd naar bed gegaan. De volgende morgen, na het ontbijt, stond tuktuk Joseph voor ons klaar. Deze man woonde tegenover het hotel en zou ons de komende dagen rondrijden door SL. Vandaag gingen we naar Negombo. Met de auto is dit een rit van 20 minuten maar met de tuktuk al snel zo’n 1,5 uur. Lachen, gieren, brullen… Onderweg meerdere malen gestopt om te filmen en foto’s te maken. Eenmaal aangekomen in Negombo bleek dat ze speciaal voor ons nederlands weer hadden gehuurd. Regen, regen en nog eens regen !! Na een half uur hielden Jella en ik het voor gezien. Omdat we moesten schuilen werden we overal naar binnen getrokken. Dit gaat snel vervelen. Ook tuktuk Joseph probeerde ons de bekende batik- en zijdewinkeltjes in te lokken ivm zijn evt. commissie. Nou, dan heb je aan ons de verkeerde !! Jammer voor Joseph… Eenmaal terug in het hotel was het regenbuitje een heuse tropische storm geworden. Gevolg: 1 hele dag zonder stroom en met kaarsjes op de hotelkamer gezeten. Aangezien dit ook snel verveeld besloten we om tuktuk Joseph op te zoeken en ons naar een restaurant te laten brengen. We kwamen terecht in een of ander pokerachtig hol waar alleen stomdronken SL-anen zaten. Alle verbodsborden zoals: niet roken & geen eigen drank meenemen werden volkomen genegeerd. Erg lekker gegeten en weer plat gelachen van het liggen. Terug in het hotel kreeg Joseph het met de eigenaar aan de stok omdat hij de enige 2 betalende gasten naar een restaurant gebracht had. Dit hield ons niet tegen om de volgende dag weer met Joseph af te spreken. We gingen naar Chilaw om een hindoetempel te bezichtigen. Dit is de grootste van SL omdat de hindoegod ‘Vishnu’ hier zelf gebeden had. Erg indrukwekkend !! Op de terugweg hebben we lekker bij een vaag restaurantje geluncht en ’s avonds zijn we weer buiten de deur gaan eten. Daarna hebben we bij Joseph thuis gezeten en foto’s gekeken van zijn familie en een hoop toeristen die hij rondgereden had. Ook hier kwam de hele familie weer langs om kennis te maken. 2 zonen van Joseph spraken goed engels. Dit maakte het natuurlijk een stuk makkelijker. Na het afscheid en 2 kokosnoten rijker gingen we terug naar het hotel. Ons SL-avontuur was ten einde. Althans dat dachten we. ’s Morgens na het worstelen met het zoveelste fruithapje mooi op tijd vertrokken naar Colombo. We reden om 7 uur weg en waren ruim op tijd op de luchthaven om naar de Malediven te vliegen. Wat blijkt..? De vlucht volgeboekt !! Jella en ik werden afgescheept met een voucher en konden om 20u terug komen. Lange gezichten natuurlijk !! We werden gedumpt in een 26 sterren hotel en kregen hier lunch. Maar ja, het enige dat wij wilden was zsm naar de Malediven. Bij terugkomst op het vliegveld bleek alles keurig geregeld te zijn. Uiteindelijk kwamen we na 17 uur waarvan 14 vertraging dan toch aan op de M. Het was al 1u ’s nachts. Alles was al dicht dus zijn we maar meteen naar bed gegaan. De volgende dag, gisteren dus, alleen maar genoten van dit stukje paradijs op aarde… Gelukkig zaten we hier op basis van all-inclusive. Je betaalt hier echt overal de hoofdprijs voor. Een voorbeeldje: voor een kwartiertje jetskiën betaal je 45 dollar en voor een fotovlucht in een watervliegtuigje 250 dollar pp. Ook dat laatste duurt dan maar een kwartiertje. Aan het einde van de pier zat een Italiaans restaurantje. Jella en ik hebben hier 2 biertjes gedronken en allebei een pizza gegeten… Kehtjingggg  60 dollar armer !! Verder hadden we een island hopping te goed. Dit bleek echt een wassen neus te zijn. Je werd op een bootje geduwd en na zo’n 20 minuten varen in een ander resort gedropt. Wat een waardeloze bedoening… Aangezien alles zo duur was besloten Jella en ik het maximale uit ons all-in gebeuren te halen. Dit is goed gelukt. Binnen 2 avonden hadden we al voor 420 dollar gedronken. Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat dit maar 2 keer gelukt is. De ene avond voor 230 en de andere avond voor 190 dollar weggezopen. Een van de andere gasten was een engelse vrouw van wel zo’n 200 kg. We waren er al snel achter dat haar naam Kate was. Jella en ik doopten haar snel om tot bouwkate (bouwkeet). Later bleek dit een heel tof mens te zijn met een ernstig aandachtsgebrek. We hadden onze trouwkleding meegenomen om mooie foto’s te kunnen maken op de M. Dit lukte uiteindelijk de voorlaatste dag. Hadden we tenminste niet voor niets al die zooi meegesleept…
Conclusie: Onze huwelijksreis was helemaal te gek…!!!

Thailand 2006

Hier dan eindelijk een berichtje vanuit een super warm en zonnig Thailand.
We hebben weer een waanzinnige vakantie onder de voeten. We zijn begonnen
met onze vlucht vanuit Dusseldorf naar Teheran (Iran). Hier stond ons al de eerste
verrassing te wachten. Jella dacht nl dat ze een cadeautje kreeg bij het verlaten vh
vliegtuig. Dit bleek echter een mini  burka te zijn. Ze werdt verplicht om deze om te
gedurende onze tussenlanding. In Teheran werden we gelijk naar een VIP-room
gebracht waar we gratis eten en drinken hadden dus wat wil je nog meer ?
Na al deze gezelligheid was het nog 6 uur vliegen naar Bangkok.
Hier aangekomen zijn we snel ingecheckt in ons hotel om zo snel mogelijk de stad
onveilig te kunnen gaan maken. Hier hebben we ook onze eerste kennismaking gehad
met het zogenaamde PAD THAI !! Een of ander thais noodlesgerecht met een hoop groentjes.
Echt superlekker, enige puntje van kritiek was dat de kakkerlakken ons om de oren vlogen.
En echt geen kleintjes maar formaat huiskat.
Na een paar keer bijna overreden te zijn in het super chaotische verkeer in Bangkok hebben
we lekker biertjes gedronken om onze 1e avond af te sluiten.

Na onze eerste nacht zijn we begonnen aan ons zeer drukke programma. Je wilt nl in
korte tijd zoveel mogelijk zien en doen.
We werden voorgesteld aan Julie, een of andere ouwe tang, die ons 3 dgn heeft rondgeleid.
Al na enkele uren kwamen we erachter dat ze ons opgezadeld hadden met....

                                   De bitch van Bangkok !!

We zijn begonnen met een boottrip op de Chao praya rivier om eens goed kennis te maken
met de lokale bevolking. Hier zagen we al enkele van de supervele tempels die Thailand
rijk is. Ook aan huizenhoge boedha's ontbrak het hier niet. Superkicks !!

De volgende dag zijn we in het zgn Grand palace geweest. Erg veel bladgoud en een
overdaad aan japanners. Dit zag vanuit de verte echt waanzinnig uit maar schijn bedriegt.
Eenmaal in de tempel was alles erg kitscherig.
Dus van hieruit snel door naar de 'drijvende markt'. Dit was wel erg leuk. Allemaal kleine
bootjes op het water die van alles en nog wat aan je proberen te verkopen. Je kon zelfs
complete warme maaltijden krijgen die ter plekke voor je werden klaargemaakt.

Onderweg naar ons resort in PUNG WAAN (wat honingbij betekent) nog even gestopt
voor een Cobra show. Leuk om een keer gezien te hebben maar voor de dierenliefhebber
een drama..
Na een heerlijke lunch ( zeg maar gerust diner ) was ons tripje naar de bridge over the
RIVER KWAI aan de beurt. Hier hebben we wat rondgekeken en zijn met het touristentreintje
over de brug gerammeld. Was niet echt spektaculair.
Het echte verhaal bij deze brug is dat wel maar dat zal ik jullie besparen. Verhalen over
100.000 doden schiet nl niet op.
De Hellfirepass waar de meeste australische doden zijn gevallen was " het klinkt raar" leuk
om eens gezien te hebben.
Jella en ik hadden besloten om na al dit gewandel en trappen lopen ons eens lekker te laten
verwennen met een thaise massage en een sauna. De massage was geweldig maar van de
sauna moet je je niet teveel voorstellen. Dit was een krukje in de douche met een grote
handdoek om een hoepel waar je onder moest gaan zitten. De sauna was een rijstkoker met
wat water en kruiden die onder je kont gezet werd. Na al dit plezier zijn we lekker biertjes
gaan drinken om vervolgens naar bed te gaan want de volgende dag moesten we alweer vroeg op.

Sms zijn we naar de Tiger temple gegaan. Hier werden tijgers door monniken beschermd
en onderhouden. Jella en ik hebben hier wat met deze grote katten geknuffeld en wat kiekjes
geschoten. Nou was het weer de hoogste tijd voor een overheerlijke lunch in het Resort.

Dit was ook ons afscheid van de bitch van Bangkok. Konden we eindelijk weer gewoon adem halen.
We zijn vanuit PUNG WAAN weer naar Bangkok gereisd om hier de nachttrein te nemen naar
Chang mai. Dit is in het noorden van Thailand. In de trein was het superdruk maar wel erg
gezellig. We hadden hier slaapcabines waar je mocht eten, drinken en roken !!

Na 13 uur in de trein gezeten en gelegen te hebben zijn we in Chang mai aangekomen.
Het was nog vroeg in de ochtend dus we konden de rest van de dag doen wat we zelf wilden.
We zijn dan ook gelijk na het inchecken de stad ingedoken. Hier hebben we op allemaal kleine
marktjes rongedwaalt en natuurlijk weer waanzinnig lekker gegeten.
De volgende dag werden we voorgesteld aan Bang, onze gids voor de komende 2 dgn.
Het leuke is dat de thaise mensen de R niet uit kunnen spreken dus we gingen met Bang naar
een umblella fabriekje. Hierna volgde een hele tour naar oa een leer,zilversmid, zijde, lak, jade-
en tapijtenfabriekje. Jella en ik hadden hier al snel de buik van vol en verzochten de gids om aub
wat anders te gaan.
Na een hoop solly's, don't wolly en andere kreten heeft hij ons naar een massagehuis gebracht.
Hier kregen we wegwerponderbroeken omdat we helemaal in de olie gingen. Dit was natuurlijk
geen gezicht dus hebben we een hoop onderbroeken lol gehad!!

Aangezien ons programma alleen 'smorgens was zijn we 'savonds naar de Night Bazaar in het
centrum van Chang mai gegaan. Ik geloof dat ik al eens gezegd heb dat je lekker kan eten in
Thailand maar hier was het echt uit de kunst !! Op het food court stonden grote aquaria met
hierin reuzegarnalen en allerhande soorten vis. Deze hebben we overgeslagen en zijn lekker
hot en spicy gaan eten.

Ze zeggen dat als je niet naar de DOI SUTHEP tempel geweest bent je niet in Changmai geweest
bent. Dit is een heilige plaats boven in de bergen met waanzinnig veel boedha's, bladgoud en
biddende mensen. Erg indrukwekkend !!
Ik geloof dat ik een beetje doorgeschoten ben met het schrijven van dit mailtje dus ik ga
afsluiten. Het enige dat ik nog kwijt wil is dat we bij 6 verschillende bergvolken geweest zijn
waaronder de LANGNEKKEN. Deze vrouwen met max 27 ringen om de nek zien er erg freaky uit.

Verder heb ik voor de eerste keer in mijn leven kakkerlak en vlinder gegeten, smaakt helemaal
nergens naar... Vanavond vertrekken we weer naar Bangkok om vervolgens naar Pattaya door
te reizen. We hebben al geregeld naar we naar een eilandje voor de kust gaan en hier onze
vakantie beeindigen...
 
Zitten nu midden in het red light district met alleen maar hoeren en omgebouwde kerels.
Verder zie je hier alleen maar oude kerels met veel te jonge meisjes rondlopen.
We zijn vrijdag al in Pattaya geweest maar hebben toen besloten om deze
hoerenknal snel weer te verlaten.Je raadt nooit wie we hier tegenkwamen. Jella
roept me om naar een vetzak op vrouwenschoenen te kijken en dit bleek
Raymond van Barneveld (darter) te zijn. Hihihihi......
De volgende ochtend zijn we naar een klein eilandje ten zuidwesten van Thailand
vertrokken.

Op dit eilandje Coh Chang hadden we ons eigen bungalowtje op zo'n 10m vd zee.
We hebben lekker 3 dgn zon, zee en strand gehad. Was zo'n 34 graden !!

Na ons superdrukke programma eindelijk tijd voor romantiek en alweer lekker eten.
De 1e dag hebben we buiten de deur gegeten en hier een leuk stel uit Beieren
leren kennen. Dit resulteerde in een superavond met, hoe kan het ook anders, veel
te veel biertjes....

De dag erna romantisch in de branding vd zee zitten eten met overal lichtslingers en
vuurshows. Het enige nadeel was het overschot aan personeel. 8 man om je tafel
die constant in je nek staan te hijgen maar geen woord engels spreken.

Hierna zijn we bij een live bandje in het zand gaan liggen en hebben wederom het
bier rijkelijk laten vloeien.

Maar ja, we zijn nu weer terug in Pattaya om morgen te vertrekken naar Bangkok.
En dan zit het er weer op.....

Borneo - Maleisie 2007

Hallooooooooooooh niet-vakantiegangers,

Hier even een berichtje cq reisverslag vanuit Maleisie.

Na slechts 3 uur slaap zijn we om 6 uur 's morgens vertrokken naar schiphol.
Rolf heeft ons gebracht en keurig op tijd afgeleverd. Geheel volgens schema
gingen we om 12u de lucht in richting Borneo-Maleisie.
22 uur na vertrek uit Heerlen landen we eindelijk in Kuala Lumpur. Vanuit hier
was het nog 2 uur vliegen naar Kuching (Maleisie). Na 25 uur kwamen we aan in
Kuching waar we kennis maakten met JoJo, onze gids voor de komende 2 wkn.
We werden gedropt in een Hilton hotel waar de luxe ons tegemoet kwam.
We hadden een kamer zo groot als een luxe bungalow.
Na zo'n lange reis moet je proberen om niet te slapen dus we trokken de korte
broek aan en zijn gelijk Kuching gaan verkennen.

 Ons hotel lag direct aan de rivier waar je lekker kon wandelen. Alleen ff wennen aan de temperatuur.
Wil je acclimatiseren dan kun je het beste biertjes gaan drinken. We hadden een
leuk tentje gevonden waar we Jan vd groep al wat beter leerde kennen.
'S avonds was er een welkomstdiner. Dit was erg goed verzorgt en erg lekker.
Hierna zijn we met 4 man vd groep doorgezakt in Chinatown.

De volgende dag moesten we al vroeg op want we gingen naar het BAKO-natuurreservaat.
Dit is het tropisch regenwoud dus... regen, regen, regen !!
Na een uurtje gewacht te hebben klaarde de lucht op en gingen we met een kano
de jungle in. Al vrij snel kwamen we de 'orang blanda' tegen. Dit is een grote neusaap
met, zijn naam zegt het al, een grote neus en een dikke buik. Hij lijkt volgens de Maleiers
erg veel op Hollanders, vandaar de naam "orang blanda".

Na 2 uur klimmen, klauteren en zweten in de jungle kwamen we op een mooi strand aan de
zuid chinese zee. Waanzinnig wat kan het mooi zijn op deze aardkloot.
Na enige tijd hier rondgehangen te hebben moesten we terug door de jungle richting hotel.
Hier hebben we uitgebreid gedineerd en konden we ons klaar maken

voor de riviersafari.
In het pikkedonker in een klein bootje op zoek naar wilde dieren.

Onze score was:
1 krokodil, 5 dolfijnen en 100000000000 vuurvliegjes.

Echt spectaculair om te zien.

De volgende dag moesten we weer vroeg op om nog dieper Borneo cq de jungle in te gaan.
Bij een rivier in 'the middle of nowhere' stonden stamleden van de IBAN-stam ons al op
te wachten. Hier werd de groep gescheiden en gingen we met 5 man naar de IBAN.
We werden met longtail-kano's, dwars door de jungle, naar de koppensnellers gebracht !!
Deze tocht duurde 45 min maar was spectaculair !!
Aangekomen bij de longhouse van de stam werden we eerst naar onze slaapplaats gebracht.
Dit waren houten hokken met een dun matrasje en een klamboe. Op mijn matrasje had natuurlijk
weer een of ander beest gepist dus deze zat vol met duizenden mieren. We hebben snel
een ander hok klaar gemaakt om te slapen alvorens we voorgesteld werden aan de
koppensneller (IBAN-stam).

In het zogenaamde longhouse waar de IBAN wonen kregen we eerst een rondleiding. Hier hingen
de schedels van je weet niet wie nog als trofeen aan het plafond. In dit longhouse wonen 24
families. Het hele longhouse was zo'n 150m lang met om de 5 meter een nieuwe woning.
Hierna lunch die door de lokale gids werd bereid. Geweldig lekker gegeten.
Naast ons hingen 2 spinnen van wel 20cm groot. Erg freaky !!

'S avonds werden we welkom geheten dmv een dans en hebben we cadeautjes gegeven.
Hierna waren we zelf aan de beurt om te dansen. Met de een of andere verentooi op het
hoofd rondjes dansen en tuak drinken. Dit is de sterke drank die ze zelf maken.
De chief was een klein mager mannetje van 86jr en de medicijnman was 83.
De grootste trots van de medicijnman waren 6 baardharen die bijna op zijn buik hingen.
We werden al snel de dikste vrienden met de chief en hebben tot 2 uur 's nachts tuak
zitten drinken. In totaal 5 flessen.
We dachten dat deze mensen alleen maar op houten vloeren zaten en zo eelt op de kont
kregen. Dit idee veranderde snel toen ik aan de Chief vroeg of ik naar de wc mocht.
Achter zijn eigen voordeur verschenen hele grote ruimtes met hierin bankstellen, 2 tv's,
een dvd-speler etc... Ook had hij als stamoudste een compleet betegelde keuken....
En dat midden in de jungle !!

De volgende dag na een uitgebreid ontbijt kwam de rest vd groep. Na een kleine
voorstelling met de blaaspijp waren wij aan de beurt. Jella en ik waren de enige die
het doel raakten. Heerlen de gekste !!

Hierna volgde hetzelfde ritueel als de avond tevoren. Weer dansen en tuak drinken.
Wij besloten nog 5 flessen mee te nemen omdat het hotel waar we heen gingen erg
duur zou zijn.
We namen afscheid vd IBAN en gingen naar Hiltong Batang Ai.

Weer zo'n belachelijkduur en luxe hotel ergens op een eiland. Een biertje koste dan ook 4 eurie !!
Gelukkig hadden wij onze tuak en hebben deze samen met Jan vd groep meester gemaakt.
Geweldig spul, geen kater...

Na het ontbijt nog maar een jungletrekking gedaan. Weer mooie natuur maar snikheet.
'S middags vertrek naar Semenggoh op het vaste land. Hier was een wildlife project
voor de orang oetans, helaas geen aap te zien.
Dus wij terug naar de bus om nog een peperplantage te bezoeken en IBAN begraafplaatsen.

Dit was echt freaky. Op de graven stonden fietsen, tv's, ijskasten, opa's favourite oude
stoel, radio, naaimachines en andere shit. Dit alles voor het hiernamaals.
Ook had ieder graf een eigen luchtpijp zodat de doden niet konden stikken en constant
verse zuurstof hadden. BIZAR !!!!!!
Na nog wat vleesetende planten bekeken te hebben op weg naar Kuching voor een
binnenlandse vlucht naar Kuala Lumpur.

Bij aankomst in Kuala Lumpur (KL) natuurlijk een fotostop gemaakt bij de Petronas Twin Towers.
Deze torens waren erg mooi maar vielen een beetje tegen door de hoge bebouwing eromheen.
Hierna veel sms-en met Niek. Dit is een vriend van me uit NL waar ik mee afgesproken had in KL.
In NL hebben we het te druk om mekaat te zien dus doen we het maar aan de andere kant vd wereld.
Het was natuurlijk erg spannend of dit allemaal zou lukken maar rond 23:15u kwam Niek het hotel
inlopen. Super !! Snel de spullen op de kamer en KL in om te stappen.

We kwamen meteen terecht in een vette discotheek met travestieten. Het was hier ijskoud en
de muziek stond zo hard dat we elkaar niet konden verstaan.
Hierna kwamen we terecht in een of andere freaky kelder met hierin alleen maar kleine woonkamertjes
met keiharde muziek. Nergens drank te krijgen dus wij snel door naar een cafe.
Meteen bij binnenkomst vielen Niek, Jella en ik enorm op omdat we geen chinezen waren.
De enige homo in de zaak was het ook opgevallen en we werden meteen overladen met bier, whiskey
en een of andere brandy. Wat een smerig goedje..
Na de stembanden gesmeerd te hebben vonden Niek en ik het nodig om mee te doen met Karaoke.
Als liedje hadden we "one more night" van Phil Collins. Na ons optreden bleek de halve tent um gepeerd
te zijn... Misschien toch nog wat oefenen. Uiteindelijk om 5u 's morgens terug naar het hotel.

Om 9:30u weer opgestaan. Niek had bij de receptie vh hotel kaarten gekocht voor FORMULE 1.
Wij een taxi gepakt richting circuit en onderweg gestopt voor ontbijt bij een indiaas restaurant.
Geweldig, tientallen kommetjes met eten en een paar emmertjes sausen. Je bord was een blad vd
bananenboom met hierop een kwak rijst. Niek heeft hier voor wel 10 man zitten eten...
Met een volle maag door naar het circuit. Hier kwamen we om 14:30u aan, een half uurtje voor de race.

Formule 1 op zo'n locatie is echt super. Vet lawaai vd motoren en waanzinnig druk. Midden in de zon
was het zo'n 40 graden. Dus compleet afgedraaid vd hitte en een mooie ervaring later terug naar KL.
De taxichauffeur was blijven wachten dus het liep allemaal gesmeerd.
Terug in het hotel alle 3 even douchen en door naar Chinatown.
Hier weer 46 keer gegeten en uren staan onderhandelen voor cadeaus en goodies.

'S avonds weer met Niek en Jella op stap. Dit keer in een indiase wijk. Aangezien de hele dag erg
vermoeiend was waren we alledrie erg dronken rond 2u 's nachts. Dus de hoogste tijd om terug te
gaan naar het hotel.
De volgende dag lekker uitgeslapen en met z'n 3en naar de Petronas Towers. Hier ben ik gruwelijk
in mijn nek geslagen door een of andere monnik met een mooi verhaal. Wij dus weer ergens gaan eten
en de kater van de afgelopen dagen laten zakken.
We hadden gehoord dat er in het Time Square Building een rollercoaster moest zijn. En je gelooft het niet, midden in het winkelcentrum een heel pretpark compleet met 8baan.

Na een paar rondjes in de 8baan maar weer naar Chinatown. We hadden in een supermarkt
rode wijn gekocht en dit lekker met allerlei aziatisch eten weggewerkt.
Nog even een voetmassage en maar weer lekker eten. Niek wilde graag nog wat goodies hebben
dus we gingen nog 1 keer onderhandelen. Met volle tassen en een goed gevoel terug naar het hotel.
Niek moest weer terug naar Singapore. Nadat Niek zijn spullen gepakt hebben we hem weggebracht
naar het busstation. Na 3 dgn lachen, gieren, brullen hebben we hem uitgezwaaid.
Hierna zijn Jella en ik nog een paar biertjes gaan drinken en later de tas inpakken voor vertrek naar de Cameron Highlands, de volgende morgen.

Cameron Highlands was hetzelfde als de theereclame van Lipton maar dan in het echt. Weer
iets wat je echt een keer gezien moet hebben. Overal stonden chinese bruidsparen tussen de
theeplantages want volgens het chinese geloof was net die dag een geluksdag.

Hierna tijd voor de lunch. Terwijl de rest vd groep polonaise ging dansen bij de een of andere
chinees die ooit in NL had gewerkt trokken Jella en ik ons eigen plan.
Wij hebben lekker gegeten bij een klein indiaas restaurantje. Het was hier erg koud omdat je zo
hoog in de bergen zat. 20 graden en veel regen.

Hierna weer eens een waterval en een bezoek gebracht aan de "orang asli"-stam. Welcome back
to the 12th century. Erg primitief maar weer leuk om gezien te hebben. Hierna door naar het volgende
dure hotel maar dat mocht de pret niet drukken. Lekker met Jan en Jella doorgezakt en de
volgende dag vertrek naar Pulau Pangkor Island.
Dit gingen we doen met de ferry. Wat een teringherrie maakt zo'n ding. Was ook niet echt vooruit
te branden. Hier weer een mooi hotel maar ook weer belachelijk duur !!
We hadden voordat we naar het hotel gingen nog snel een tray bier gescoord. Jan heeft zich dan
ook helemaal de te..... gesjouwd. Hier zagen we voor het eerst de neushoornvogel.

Wat een waanzinnig mooi beest !!
Na wat excursies en 2 overnachtingen kregen we een rekening van 225 eurie. Wat een waanzin.
Voor maleisische begrippen is dit echt de hoofdprijs !!

Van Pangkor Island naar Penang, ook een eiland. In Penang weer een mooi hotel.
Hier hebben we een erg leuk uitstapje gemaakt met de zgn trishaw, een soort riksja.
We reden van engels gebied naar nederlands, maleisisch zo naar klein India.
Jella had de oudste fietser vh stel stel. 67jr en keiharde housemuziek op zijn fietsje.

Het oude mannetje en Jella waren een attractie op zich. Het oude mannetje swingde helemaal de pan uit.
Hierna per trishaw naar een chinese tempel, soort maffiaverhaal, erg leuk !!
Ook nog naar een chinees drijvend dorp geweest. Omdat deze huisjes op het water gebouwd zijn
hoeven deze mensjes geen belasting te betalen. De maleisische regering wil dit verbieden ivm de
milieuvervuiling. We hadden dus erg veel geluk dat wij het nog gezien hadden.

'S avonds met Jan en Jella naar chinatown, lekker biertjes kiepen en eten op een foodcourt.
Leek erg veel op Thailand maar was reuze gezellig !!
Na het drukke programma hadden we besloten om een dag te chillen. Dit hebben we gedaan
bij de zuid chinese zee. Lekker bij het zwembad gelegen en sateetjes gegeten. Er zaten hier veel
tropische vogels en de natuur was weer overweldigend !!

'S avonds afscheiddiner van Jojo, onze gids voor 14 dgn. Na niet zo'n geslaagd etentje besloten Jan,
Jella en ik om weer naar chinatown te gaan. Hier is nl altijd wat te doen. Hier lekker biertje zitten
kiepen en op tijd terug naar het hotel want we moesten naar Langkawi.
Weer met een ferry, alleen deze keer 3 uur. We waren echt kapot bij aankomst in het nwe hotel.
Uurtje liggen en door naar Oriental Village. Dit is een klein toeristisch dorpje waar je taxfree van alles
kan kopen. Na een paar biertjes en een soepje zijn we de kabelbaan ingegaan. WAANZINNIG !!
750 meter boven zeespiegel met een brug tussen 2 bergtoppen. Geweldig mooi uitzicht...

De chinezen die ook daar waren vielen met bosjes flauw door de hoogte en de hitte. Aangezien wij
echte kerels zijn hebben we weer lekker gegeten bij een lokaal tentje. De bedoeling was om 1 biertje
te drinken en dan terug naar het hotel. De uitkomst laat zich raden..... We lagen alledrie om 21u in bed.

Voor de rest nog 4 dgn Langkawi, lekker chillen, evt scootertje huren en genieten van onze laatste week.
Ik laat het hierbij want tenslotte heb ik ook vakantie.....

DE GROETEN VANUIT LANGKAWI ( MALEISIE )

Zuid Afrika - Swaziland 2009

Eindelijk zijn we weer vertrokken. Ditmaal met -17⁰ C.

We gingen eerst Rolf oppikken maar dit kon natuurlijk weer niet zonder een flinke uitglijer met de auto en een dikke kus van de stoeprand. Helaas maar dat telt nu niet, we gaan nl naar Zuid Afrika.

In het begin nog een beetje paniek omdat het vliegtuig misschien niet kon vertrekken in verband met de heftige kou en sneeuwval. Eenmaal aangekomen in Düsseldorf bleek dat alleen het vliegtuig gede-iced hoefde te worden en onze vlucht naar Amsterdam maar 10 minuten te laat vertrok. Tijdens het wachten op het taxiterrein van de vliegtuigen was het kwik inmiddels gedaald naar -20⁰C. Dat heeft ons een paar vullingen gekost vanwege het constante klappertanden. Voor ons stond een of andere idioot uit Detroit met zijn jas over de arm want hij was wel meer gewend, de opschepper…

In Amsterdam moesten we ons nog 2 uurtjes amuseren voor we uiteindelijk vertrokken naar Johannesburg. En ik moet heel eerlijk zeggen, het ging allemaal van een leien dakje. Na een vlucht van 11½ uur kwamen we keurig op tijd in Johannesburg aan. Hier waren we binnen een half uurtje al door de douane.

In NL hadden we al een lodge in de buurt van het vliegveld gereserveerd dus we hoefden alleen maar te bellen. Precies 20 minuten later stond er, je raadt het nooit, een vriendelijke neger voor onze neus om ons naar de lodge te brengen.

De lodge bleek een superleuk Afrikaans huisje te zijn met een hele hoge muur en een ‘Electric fence’ eromheen. Na wat uitleg over de sanitaire voorzieningen en een blik op ons stapelbed werden we door de huisneger uitgenodigd om een biertje te doen in de ‘Purple Palms’ bar. We konden kiezen uit een aantal lokale biertjes en amstel. De uitkomst laat zich raden, we hebben gelijk zijn hele voorraad gekild. Dat werd dus boodschappen doen voor Selwin, de huisn…. van afrikaanse afkomst.

Na een veel te korte nacht en een flesje water als ontbijt gingen we de huurauto halen. We werden weer keurig teruggebracht naar het vliegveld in Johannesburg. Hier stond een Nissan Tiida op ons te wachten. Wie kent ze niet ? Op zich wel een mooie auto dus na de nodige handtekeningen en het gebruikelijke papierwerk zijn we richting Pretoria gereden. Wat is dat wennen… het stuur aan de verkeerde kant, als je wilt schakelen sla je tegen de deur aan en vervolgens moet je verplicht rechts inhalen.

Gelukkig hadden we in NL een kaart gekocht van Z Afrika voor de TomTom. Het begin van de vakantie liep dan ook heel soepel. Tot het 1^e stoplicht in Pretoria. Jella begon te gillen en vervolgens klapt er een hele grote neger met een BMW 5serie vol achterop ons. We hadden  de huurauto dus al na 30 minuten omgetoverd van een splinternieuwe auto naar een schadebak. Gelukkig bleek de 2 meter neger erg betrokken met ons en stonden we iets later met z’n allen op het politiebureau !!

Nou moet jij eens proberen aangifte te doen bij een agent die nog te lui is om met zijn eigen ogen te knipperen. Tot overmaat van ramp moesten we naar een ander bureau om een zgn ‘casenumber’ te krijgen.  Hierna werden we afgescheept met een zelf uitgeknipt vodje papier om vervolgens na 3u de huurauto met flinke schade weer in te leveren. Hier deden ze gelukkig niet moeilijk over in Johannesburg dus we gingen nog een poging wagen om naar Pretoria te rijden.

Aangezien we veel tijd hadden verloren besloten we om eerst maar een slaapplaats te zoeken. Je wilt niet weten waar we terecht kwamen. Een of ander hostel waar de bedvlooien van de stapelbedden je op stonden te wachten bij de voordeur. Wat een ranzige tent !! Dat feest ging dus niet door..

Door alle trammelant en tijdverlies hadden we nog steeds niet ontbeten. Na onze vlucht uit dat smerige hostel zijn we een hamburgertje gaan pakken bij een tankstation. Na eindelijk de binnenmens verzorgd te hebben zijn we in onze boeken van ZA gedoken om een geschikte slaapplaats te zoeken. En dit werd beloond. Voor een tientje PP logeren we in ‘Pretoria Backpackers’ met een super grote kamer, 4 bedden met TV, een keuken, woonkamer en een eigen zwembad. Nu we wisten waar we zouden slapen werd het weer de hoogste tijd om de toerist uit te hangen.

We zijn dan ook naar het voortrekkersmonument geweest. Erg leuk om te zien, al die huifkarren van onze voorvaderen die de weg vrij moesten maken voor de definitieve vestiging van blanken in ZA. Wat daarna gebeurde qua apartheid zullen we het maar niet hebben. Na wat kiekjes en filmmateriaal zijn we bij een grote supermarkt wat boodschappen gaan doen. Erg leuk, was net Rotterdam. Ook als enige blanken in een hele winkel.

Hierna zijn we bij een wazig steakhousje de meest geweldige biefstukken gaan eten. Na de hele vleesvoorraad van de halve afrikaanse bevolking verorbert te hebben zijn we terug gegaan naar het hostel. Hier hebben we heel gezellig wat gedronken en zijn we op tijd naar bed gegaan.

Het was de hoogste tijd om Pretoria te verlaten en richting Kruger park te rijden. Na amper een uurtje rijden hadden we alweer een politie-onderonsje. Carl werd aangehouden voor te hard rijden. 98 waar je 80 KM/H mag. Lekker belangrijk !! Na een paar handtekeningen en 150 ZAR (Zuid Afrikaanse Rand) lichter mochten we toch doorrijden. Omdat het Jella’s verjaardag was zijn we gestopt bijPicasso’s. een super gaaf eettentje tegen een hoge berg aan. Hier hebben we een waanzinnig lekker tomatensoepje naar binnen laten glijden en een tonijntostie gegeten. Hoe verzinnen ze het ?  Tonijntostie ????

Vandaag is de langste rit van onze hele reis dus we moesten snel weer verder. Met snel verder kom je al snel op de koffie. We werden nl weer aangehouden. Gelukkig kwamen we nu weg met een waarschuwing omdat oom agent niet zag wie gereden had. Rolf werd namelijk aangesproken als de ‘driver’ terwijl Carl gereden had. Mazzeltje aan onze kant dus. Snel terug in de auto en deze keer rustig verder.

We hadden besloten om de komende nacht nog buiten het Kruger Park te slapen dus het werd Phalaborwa. Een klein dorpje voor een van de gate’s van het Park. Omdat Jella nog steeds jarig was besloten we om wat luxer te gaan slapen. We kwamen terecht bij een heel gelikt lodge-tje met super vriendelijke gastheer en –vrouw. Na de hoofdprijs betaald te hebben, van wel 19€ PP zijn we naar een steakhouse gegaan op aanraden van de gastvrouw. Volgens haar was dit een ‘ 5 mins walk ‘. Dit viel in de praktijk vies tegen. Na gevoelsmatig een uur gelopen te hebben zijn we Jella’s verjaardag gaan vieren met een enorm dikke lap vlees. Hier hebben we lekker  de hele avond gezeten en Jella’s nieuwe levensjaar gevierd.

Aangezien we geen zin hadden om dat pokkeneind terug te lopen besloten we een taxi terug te pakken. Dit werd een benenwagen met chauffeur !! Het bleek dat de chauffeur pas 16 jr was en nog nooit in een auto gereden had. Toch bracht hij ons helemaal terug naar onze lodge. Hier hebben we in de huisbar de avond afgesloten.

Na weer een korte nacht was de grote dag aangebroken. We gingen naar het Kruger Park !! Nadat we ieder een tientje  entree betaald hadden zijn we het park ingegaan. Na 20 min. was het al raak. De weg werd versperd door een metershoge giraffe. Geweldig !! Na een half uur konden we al 3 giraffes, een paar waterbuffels en een hoop springbokkies afvinken. De 1^e van de BIG 5 hadden we dus al binnen. Al vrij snel daarna konden we het nijlpaard en de neushoorn bijschrijven.

Onderweg werd ons nogmaals de weg geblokkeerd door een mega mannetjesolifant. We waren even bang dat ie onze auto als knuffelmaatje zag maar gelukkig was de overkant van de straat veel interessanter. Na een paar uur cruisen door het park konden we nr 4 van de BIG 5 optekenen. We stonden nl oog in oog met een groep leeuwen.  ‘s Avonds was iedereen aan het jammeren dat ze geen leeuw gezien hadden. Wij hadden dus weer alle geluk van de wereld gehad.  

Na de hele dag 41⁰C op de kneiter begon het een beetje te regenen. We besloten dus maar om een slaapplaats in het park te gaan zoeken. Dit werd uiteindelijk Skukuza in het zuidelijke gedeelte van het park. Hier kwamen we terecht in een superleuke accommodatie. Ons huisje was een klein rond ding met een rieten dak en een buitenkeukentje, compleet met braai. Het beetje regen was inmiddels een tropische storm aan het worden dus het idee om de braai in te wijden was al snel vervlogen.

We zijn naar het restaurant op het eigen terrein gegaan en hier viel je niks meer in. Het restaurantje bleek een oud perron te zijn compleet met locomotief en wagons. Echt superkicks !! Enig minpuntje was dat door het noodweer de stroom meerdere malen uitviel en we 2½u op ons eten gewacht hebben. Gelukkig maakte de accommodatie en de sfeer alles goed.

Na onze overnachting in het park zijn we doorgereden naar Graskop. Hier ligt ‘God’s Window’. (Voor de gelovigen onder ons), Het uitzicht zoals god zijn creatie bedoeld heeft als hij ‘s morgens wakker wordt en door het raam naar buiten kijkt.

Aangezien we lekker vroeg aankwamen in Graskop hadden we al vrij snel onze nieuwe slaapplaats geregeld. Na wat ZAR’s betaald te hebben zijn we naar ‘Pilgrims rest’ gereden. Een of ander oud goudzoekersstadje dat nu dienst doet als een openlucht museum. Hier werd ons een oor aangenaaid door een zgn parkeerwachter. Hij liet ons zien waar we de auto neer konden zetten en toen we vervolgens na 2 uurtjes terugkwamen bleek dat hij onze auto gewassen had en dat wij hier, voor ZA begrippen, een vermogen voor moesten betalen. Ineens stond er een bordje “wasstraat” voor de auto dat er volgens ons bij aankomst echt niet stond.

Vanwege het slechte weer, en dan voornamelijk vet dikke mist, konden we geen tripjes meer maken en zijn we bij een klein Portugees restaurantje gaan zitten hopen dat de lucht weer open zou trekken voor dat we richting Swaziland vertrokken. Aangezien ze in Afrika meer vlees dan geld hebben, hebben we ook hier weer een halve koe opgegeten. Na dit geweldige avondje zijn we terug gegaan naar ons guesthouse waar we de leukste afrikaanse uitspraak ooit te horen kregen:

Als ek is nie hier nie, jij sal klokkie lui… !!

Oftewel, als je vragen hebt en ik ben er niet dan moet je even bellen. In de bar van het guesthouse kwamen we 3 jongelui uit NL tegen waar we ons kostelijk mee geamuseerd hebben. Het enige dat niet zo leuk was is dat ze naar ZA waren gekomen om op wild te schieten. En dat is nu eenmaal niet ons kopje thee !!

Zoals het altijd gaat op vakantie zijn we weer vroeg opgestaan om na het ontbijt nog een poging te wagen om ‘God’s window’ te zien. Deze keer hebben we de tegenovergestelde route genomen en zijn we eerst naar “Bourke’s Lucky potholes” gegaan. Een of andere kiezelhoudende rivier die de meest freaky vormen uit de rotsen gesleten heeft. In deze zgn potholes heeft een kerel vroeger goud gevonden, vandaar de naam.

Ons volgende tripje was naar de 3 rondavels, 3 stalagmieten die naast mekaar staan. Hoe ze er uitzien zullen we helaas nooit weten want wederom door de dikke mist hebben we ze niet kunnen zien. Dit geldt helaas ook voor ‘God’s window’. Na deze 2^e teleurstelling ivm het weer zijn we doorgereden naar Swaziland.

Aangekomen bij de grens konden we na wat papierwerk en stempels zo doorrijden.

Toen we goed en wel op weg waren bleek dat Rolf de autopapieren bij de grenspost vergeten was. En nou komt het grote voordeel van de aartsluiheid van de lokale bevolking. Onze papieren lagen gewoon nog op de balie. Ik denk dat als we 3 dagen later terug waren gekomen het baliepersoneel zich waarschijnlijk afgevraagd had wat die envelop daar toch deed om vervolgens een week later eens voorzichtig in de envelop te kijken. Tegenover het gehaast bij ons is dit echt de tegenovergestelde wereld.

Maar ja, alle spullen weer compleet en vol gas naar Mbabane, de hoofdstad van Swaziland. In een lokaal krantje hadden we gelezen dat we in de “Sunset backpackers lodge”, de perfecte uitvalsbasis om Swaziland te ontdekken, moesten zijn. Dit zou net nieuw zijn en perfect onderhouden. Jammer dan, wat een smerige toko. Als je met schone voeten de ruimte inliep, die voor de badkamer door moest gaan, kwam je met pikzwarte poten weer terug. Ook het bad was zo ranzig dat je daar je hond niet eens in durfde te wassen. Maar ja, wat wil je voor een tiener PP ? ’S morgens zijn we dan ook vertrokken zonder ons bij de receptie te melden want we hadden het helemaal gehad na deze nacht in de “vullisbak-lodge”

We zijn naar Pig’s peak gereden waar we zijn gaan kijken naar rotstekeningen die 4000jr geleden door de Bosjesmannen op een rots gekalkt waren. Weer een fantastische ervaring… Eerst een dodemansklim naar beneden om bij de rots te komen en daarna weer met gevaar voor eigen leven naar boven klauteren.

Het was inmiddels al middag dus we besloten om eerst een slaapplaats te regelen. We kwamen terecht bij Jesus en Maria, 2 spanjaarden die sinds 5jr in Swaziland woonden. Echt supertoffe mensen waar we tot in de late uurtjes mee hebben zitten kletsen. Ook kregen we nog wat tips van wat we nog moesten bezichtigen voor we Swaziland weer zouden verlaten. Een van die dingen zou een open-air discotheek zijn die gebouwd was in de stijl van Gaudi, India en Marokko. Helaas hebeen we hem niet gevonden en zijn we doorgereden naar Zuid Afrika.

De kaart van de TomTom die al bijna 2 dagen niks wist te vinden in Swaziland functioneerde weer perfect nadat we terug kwamen in ZA. Wat een uitvinding. Ons volgende doel was Saint Lucia, een plaatsje aan de kust, waar we foutloos naar toe gedirigeerd werden door onze Tom.

Inmiddels hadden we ontdekt hoe je snel en goedkoop een overnachting kon regelen. Je stapt bij de ‘tourist information’ naar binnen en een kwartier later heb je een geweldige accommodatie. We kwamen terecht in het “Rhino Coast Guesthouse”. Een groot huis met een 2-persoons bad, luxe douche, 4 bedden en een zwembad in de achtertuin. Ik geloof dat we 50 eurie moesten aftikken voor ons 3-en. Nadat we onze koffers op de kamer geknald hadden zijn we naar een ‘golfbar’ gereden waar de krokodillen en nijlpaarden aan je voeten lagen. Hier hebben we lekker wat gedronken om vervolgens maar weer een restaurantje op te zoeken. Dit werd ‘Braza’, een super coole tent waar we heerlijke spare-ribs gegeten hebben  . Na deze leuke avond zijn we lekker bij ons privé zwembad gaan zitten en hebben hier nog lang zitten ouwehoeren. Van de man die het guesthouse beheerde kregen we de tip om naar Uhmlanga te gaan, een kustplaatsje voor Durban.

Hier aangekomen bleek dit het St Tropez van ZA te zijn. Alleen maar asociaal dikke auto’s en gladgetrokken miepen. Gelukkig bleken de prijzen niet op het niveau van St Tropez te liggen en hebben we een guesthouse geboekt met een TV die net zo groot was als bij ons thuis de achterdeur. Ook lagen er genoeg kussens in je bed om de hele woonkamer mee dicht te leggen.

Na bijna de huurauto gesloopt te hebben op de te steile oprit van het guesthouse zijn we Uhmlanga onveilig gaan maken. Aangezien we al kilo’s vlees voor de kiezen hadden gehad gingen we bij een Thais restaurant eten. Rolf en ik wilden “spicy” en dat kregen we ook. De tranen liepen ons de dag erna nog over het gezicht. Dit peri peri-festijn hebben we dan ook noodgedwongen moeten blussen met een paar biertjes voordat we terug gingen naar ons überluxe huisje. Jella en ik lagen als god in ZA en Rolf was op de slaapbank beland.

De volgende dag weer vroeg op want we moesten naar Durban.

 De helft van onze reis zit er nl op. Na een ontbijtje in het kuststadje zijn we snel doorgereden naar het vliegveld. Hier ging alles weer van een leien dakje en na wat koffie’s en 2 uurtjes wachten zijn we binnen 5 kwartiertjes naar Port Elisabeth gevlogen. Hier kregen we ipv die vots Nissan een vette Ford Focus. Geen gedweil meer over de weg en eindelijk goede stoelen. Na wat gepatst te hebben zijn we richting ADDO National Park gereden. Helaas was dit gesloten en hebben we een superkicks selfcatering huisje gehuurd bij de ingang van het park.

Hier werden we ontzettend leuk ontvangen door ‘Jesse James’, een oudere blanke afrikaan die lekker geniet van de omgeving en het contact met zijn gasten. Zonder iets te betalen kregen we gelijk een sleutel en zijn we het terrein gaan verkennen. We zaten naast een grote rivier met allemaal leuke terrasjes. Snel even kennis gemaakt met de locals en op zoek naar een restaurantje. Dit lag precies 1km verderop. Een of ander toko die gerund werd door 2 jonge jongens. Het grappige was dat terwijl we hier zaten er ongelooflijke hoeveelheden koekjes verkocht werden. Ja, je hoort het goed, koekies !! geen idee waarom maar het hele dorp liep uit voor die dingen. Een krap uurtje later bleek dat een omaatje de koekjes bakt en hier in de kroeg verkocht zodat die oudjes eens in de zoveel tijd een uitstapje konden maken.

De eigenaars, Mike en Patrick, hebben ons enorm in de watten gelegd. Niets was teveel en de financiele schade was op het einde van de avond weer eens nihil.

De volgende dag zijn we naar het ADDO NP geweest en hebben hier een superleuke ferrari-safari gehouden. Lekker met de eigen auto diertjes spotten. Na een halve dag stond onze score op 10 beestjes, waaronder een kudu. Een enorm grote bok met gedraaide horens van wel een meter lang, veel olifanten en wrattenzwijntjes. Onze splinternieuwe auto was hierna veranderd in een rijdende sahara van al het stof in het park. We waren van te voren gewaarschuwd dat het eten in het park erg slecht was en jawel hoor, wat een zooi.. Meteen toen we het park uitkwamen zijn we bij de 1^e de beste Mc Drek naar binnen gerend om in een hamburgertje te happen.

Daarna door naar Jeffrey’s bay, weer een plaatsje direct aan het strand waar we bij het Viswijf restaurant zijn gaan eten. En nou komt het.. Aangezien de enige keuze op het menu weer eens steak was hebben we hier maar voor gekozen. Ik moet heel eerlijk zeggen, de steak komt ons echt de oren uit. Ik denk dat als we de komende week nog 1 keer steak moeten eten, we spontaan gaan halzen.

Na deze bijna dood ervaring zijn we terug gegaan naar ons huisje waar we de rest van ons reisplan vastgelegd hebben. We hadden besloten om via Knysna naar Oudtshoorn te rijden voordat we de tuinroute naar Kaapstad nemen.

Zoals eigenlijk iedere dag zijn we rond 8:30u weggereden, ditmaal naar Knysna. Deze weg ligt helemaal via de ZA kust en is adembenemend mooi. Je ziet constant de zee tegen het land aanbeuken terwijl je over het perfecte wegennet cruised…

Aangekomen in Knysna kwamen we bij de “2 Heads”. Dit zijn 2 hoge bergen waartussen de rivier in aanraking komt met de zee. Strak blauw water en vrij zicht op de indische oceaan. Het kwik was weer eens gestegen naar zo’n 40⁰C dus voor ons het paradijs op aarde. Ik denk zelf dat dit mooier is dan “God’s window’ !!

Na dit heerlijk genieten wilde het niet echt lukken met het vinden van een slaapplekkie. Rolf had besloten om een nummer uit een toeristenboekkie te bellen en dit bleek een schot in de roos. Het huis waar we gingen slapen heette “paradise house” en dit was geen woord teveel gezegd. Onze kamers die echt hieperdepiep waren hadden grote balkons met uitzicht op…. de 2 heads.

Aangezien we geen steak meer naar beneden kregen zijn we naar een Italiaans restaurant in de haven gegaan. Hier hebben we heerlijke fettuccini en pizza’s naar binnen zitten werken. Even later kwamen we terecht in een of andere vage bikerskroeg. Hier raakten we al snel in gesprek met Michel, een NL jongen van 48 die zijn werk opgezegd had om gewoon eens een paar jaar te gaan reizen en wat over onze aardkloot te fietsen. Ook zaten er 2 echte afrikaners die geen cent te makken hadden en ons binnen 1 uur wilden omtoveren naar het volle bak “I love Jesus”-gedrag. Na tig onzinnige argumenten van hun kant werd al snel duidelijk dat wij niet van die club zijn. Alle respect natuurlijk maar maak dat maar aan iemand anders wijs…

Al met al wel weer een super avond. Misschien is het al opgevallen dat dit reisverslag constant gaat over, we gaan naar en vroeg op etc… maar dat heb je nou eenmaal met een rondreis waar je heel veel kilometertjes moet maken.

Dus…. de volgende dag door naar Oudtshoorn, de grootste struisvogelregio ter wereld. Er liggen hier zo’n 400 struisvogelsfarms. Echt overal waar je kijkt zie je een soort ei op hoge kippenpoten met veren en een lange nek rondrennen. Echt waar, wat een idiote beesten. Ons 1^e uitstapje in struisvogelcity werd dan ook een grote farm waar je op deze beestjes kan rijden. En nou komt de grootste teleurstelling van deze reis. Je mag niet meer wegen dan 75 kg om zo’n nekkie te mogen rijden. We hadden het vrouwtje van de farm bijna overtuigd dat we maar 40 kg wogen tot ze kwam aanrennen met een weegschaal.    De uitkomst was dat Rolf wel mocht racen en ik niet. Het goede leven werkte nou voor de 1^e keer tegen.

Na een introductiefilmpje en een leuke rondleiding was het dan zo ver… Rolf werd voorgesteld aan zijn racenekkie en kroop achterop die grote kip om vervolgens met volle vaart door een soort manegebak te vliegen. Lachen, gieren, brullen… Jella en ik mochten er wel even op zitten maar dat was voor ons dan ook de pret. ’S Avonds hebben we wel een heerlijk stukkie ‘voëlstruiss’ gaan eten.

Daarna zijn we terug gegaan naar ons stekkie in Oudtshoorncity. Hier hebben we lekker op onze eigen veranda nog wat zitten drinken. De volgende ochtend zijn we een ontbijtje gaan scoren in Mosselbaai. 9u ‘smorgens al frieten bij je sandwich… Heerrrrrrrlijk !! Na dit zeer ongebruikelijk ontbijt hebben we ons meteen weer vastgebeten in het asfalt. We hadden besloten om nog 1 lange rit te maken zodat we meer tijd over hadden in Kaapstad aan het eind van de vakantie.

Na zo’n 500km kwamen we aan in Hermanus. De ‘place to be’ in ZA als je walvissen wil spotten. Dit is ons helaas niet gelukt omdat het walvissenseizoen al 2 maanden geleden afgelopen was. Nadat we weer een selfcatering huisje gehuurd hadden zijn we aan de zee lekker een hapje gaan eten. Rolf een of andere wrap en Jella en ik een heerlijke chickenshoarma. Hier waaide het echter zo hard dat we alle drie het gevaar liepen om veren te krijgen. Het kippenvel stond ons nl van de knieën tot op de oren.

Aangezien het 20 januari was zijn we in ons huisje naar de inauguratie van president Obama gaan kijken. We hadden echt een heerlijk appartement met complete woonkamer. Dit was dan ook de 1^e avond dat we lekker thuis gebleven zijn en voor de buis zijn blijven plakken.

We wilden eigenlijk de volgende morgen bij de haaien gaan duiken. Na overleg met de gastvrouw werd dit ons helaas afgeraden ivm het weer. De zee was veel te heavy om op een bootje te gaan dobberen. We zijn dan ook gelijk doorgereden naar Stellenbosch. Een wit stadje waar je heerlijke wijnen kan drinken. We kwamen terecht bij een wijn-estate in Knorhoek. Hier werden we verwelkomd met een glas witte wijn uit eigen beheer. Ook onze accommodatie was niet te geloven. Een compleet huis voorzien van alle gemakken.

We hadden met de gastvrouw afgesproken dat wij wanneer we maar wilden een gratis wijnproeverij zouden doen. Ook werd het diner voor ons aangepast. Er stond nl ZA bobotie op het menu maar dat spul is echt niet binnen te houden. Het is een soort vettig gehakt dat smaakt naar speculaaskruiden met hier over heen een dikke laag ei. Na enig overleg zou er voor ons vis klaar gemaakt worden.

Na eindelijk ons 1^e middagdutje deze vakantie gingen we vol goede moed naar het diner. Hier kwam de eerste teleurstelling. De wijnproeverij ging niet door omdat we volgens de bediening te laat waren. Dit was al niet volgens afspraak. We werden afgescheept met een lullig druppie rosé en een ½ litertje rode wijn. Teleurstelling nummero 2 was het eten. Een stukkie vis met 28000 graten en wat droge rijst. Het eten was ijskoud en werd zo de ‘ping’ ingeschoven. Verder moesten we betalen voor het drinken bij het eten. Wat een domper. Aangezien deze overnachting de hoofdprijs koste besloten we om onze spullen te pakken. Omdat we nog geen rooie rotcent betaald hadden hebben we onze koffers gepakt en zijn we naar Kaapstad gereden.

Het was inmiddels al pikkedonker en op een gegeven moment stonden we midden op een kerkhof in een Township. Dit is niet echt de beste plek om als blanke te zijn laat op de avond. Na nog wat rondjes gereden te hebben zijn we beland in een soort schiphol hotel waar ik in een stoel heb liggen slapen. Met pijn in al mijn ledematen zijn we de volgende dag naar Cape Town City gereden. Hier hadden we afgesproken met Michel, de jongen die we in Knysna ontmoet hadden. ’s Morgens om 8:30u waren we al ingechecked in een backpackershotel met stapelbedden. Michel zouden we ’s avonds pas treffen dus we zijn gelijk de toerist gaan uithangen. Ons 1^e tripje werd Simon’s Town, een plaatsje dat bekend staat om de zwartvoetpinguins. Beestjes van zo’n 30cm hoog die echt enorm leuk zijn als ze gaan lopen. Na het zien van zo’n 300 kleine obertjes zijn we doorgereden naar Kaap de goede hoop. Eigenlijk gaat dit nergens over maar je moet er geweest zijn. Na een fotostop en ruzie maken met andere toeristen, die je zo in beeld komen lopen als je een foto wil maken, zijn we terug gegaan naar Cape Town.

We zaten op Longstreet, de ‘highlive’ straat van Kaapstad. Nadat we de korte broek verruild hadden voor uitgaanskleding zijn we naar een Indiaas restaurant gegaan en hebben hier echt waanzinnig lekker gegeten. Eindelijk eens iets anders dan steak op je bord. Toen we zaten te eten kwam Michel ook langs lopen. We spraken af dat we rond 22u in de Engelse pub zouden zijn.

In de tussentijd zijn we in ons backpackershotel wat gaan drinken om de tijd te doden. Hier werden we gelijk aangesproken door een Colombiaan die “goeie shit” had. Nadat we de ‘dealert’ van ons afgeslagen hadden zijn we naar de pub gegaan. Exact om 22u kwam Michel binnenlopen om te beginnen aan onze kroegentocht. Na heel wat vage tentjes zijn we geëindigd in een superleuke kroeg waar alleen maar locals zaten. Het bleek dat heel Kaapstad wist dat er een tweeling in town was.  Overal werden we aangesproken dat ze ons al gezien hadden en iedereen wist precies te vertellen wat we de hele dag gedaan hadden.

Na veel te veel biertjes ben ik lekker op mijn stapelbedje gekropen. Midden in de nacht, in diepe slaap, draaide ik me zo enthousiast om dat ik zo 2m naar benden donderde. Volgens Jella lag ik in de foetushouding verder te slapen op de grond. Na deze doodssmak en overal blauwe plekken ben ik maar dicht tegen de muur aan gaan liggen.

De volgende ochtend werd ik gelijk weer herinnerd aan mijn nachtelijke avontuur, echt alles deed pijn en was blauw. Maar ja, dat mag de pret niet drukken. We hadden de Tafelberg op ons programma staan. Het rare is dat je de berg niet kan vinden en op het moment dat je hem gespot hebt, je de berg niet meer kan missen. Echt vanuit elke hoek van de stad heb je dat ding op je netvlies staan.

Echter de realiteit is minder. Eenmaal boven op de berg blijkt het een flut attractie  te zijn. Na een ½ uurtje rondgewandeld te hebben en een smerig broodje later zijn we dan ook weer naar benden gegaan en hebben we tickets gekocht om naar Robbeneiland te gaan. Dit kon alleen op het V&A Waterfront. Een commerciële bende met allemaal veel te dure winkels.

Het was inmiddels al weer laat in de middag en de hoogste tijd om een slaapplaats te zoeken. Na 3 weken ZA met de TomTom kwamen we erachter dat je ook guesthouses en lodges kon invoeren. Na een paar bokkiewokkie locaties kwamen we terecht bij het ‘sanctuary guesthouse’. Een 5 sterren toko met een hele lieve gastvrouw. Een oudere vrouw uit Oostenrijk die ons op handen droeg.

Na een overheerlijk ontbijt zijn we naar de haven gereden voor ons bezoek aan Robbeneiland. Dit is het eiland waar Nelson Mandela 18jr heeft vastgezeten. En wederom, wat een toeristische onzin. Je wordt eerst met een grote bus het eiland over gereden en je krijgt uitleg over dingen die je net niet kan zien vanuit je plekkie in de bus. Vervolgens krijg je een heel verhaal over gevangene 46664 oftewel Nelson Mandela om vervolgens een celletje te zien van 2 bij 2m met een poepemmer en 3 dekens. Alles strak in de verf en een hoop blabla…

Na ons tripje naar de cel van ‘Nels’ zijn we bij een duitse tent kartoffelsalat gaan eten. Het was inmiddels 16u en tijd om een slaapplekkie te zoeken. Bij het naar buiten lopen op het waterfront klapte Rolf echt vol tegen het raam van de draaideur. Blijkt toch dat ze goed ramen kunnen wassen in ZA. Nadat Rolf van de schrik bekomen was hebben we weer een nieuwe accommodatie gevonden. Het was de 1^e keer dat we terecht kwamen bij een neger met een guesthouse. We vroegen ons allemaal af waar hij het geld gepikt had om deze toko te kopen. Nee hoor, grapje !! we werden weer keurig verzorgd en hebben een heerlijke avond gehad.

De laatste dag van onze reis was inmiddels aangebroken en we hadden nog 1 tripje op ons verlanglijstje staan, een Township. Het was zondag en we konden op het nippertje nog een tripje boeken bij de tourist information. Echt voor de hoofdprijs hebben we de leukste excursie van deze reis gehad. Omdat het zondag was had iedereen vrij en hebben we de hele middag met de locals zitten ouwehoeren. Van het ene houten hutje naar de ander. Echt geweldig !!

Toen we terug kwamen uit het Township liepen we nog even een marktje op. hier kregen we ipv de rotzooi die ze verkopen kinderen aangeboden. Er was een meisje met 2 kinderen waarvan we er zo eentje konden hebben. We zijn hier maar niet op ingegaan en hebben op een terrasje een hamburger naar binnen geknald.

Na onze lunch hadden we nog 4 uur over voor dat we naar het vliegveld moesten. Om deze tijd goed te besteden zijn we naar Camps Bay gereden en hebben hier lekker in de zon aan de zee gezeten. Het inleveren van de huurauto ging nergens over. Toen we de auto kregen was ie echt showroomshine en bij het inleveren schaamden we ons omdat ie zo afgeragt was. Echter de dude van de verhuurcompany had zoiets van, the car is not broken so it’s ok. Excellent dus.

Na de paspoortcontrole kwamen we terecht in een lounge waar je 175 ZAR moest betalen om te roken. Bijkomend voordeel: al het eten en drinken was gratis dus 1 groot feest. De dame achter de balie had meer borsthaar dan Enrique Iglesias, niet echt een smakelijk uitzicht. Hier hebben we heerlijk wat zitten drinken voor we terug vlogen naar NL

Na 3 weken Zuid Afrika en 5500km achter de rug, kunnen we alleen maar zeggen…

BAIE LEKKER GEBLY !!!